Uzasadnienie
M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia z dnia 14 marca 2019 r. na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za działkę nr [...] z obrębu [...] w [...] w trybie art. 98 ust. 3 zdanie trzecie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., powoływana dalej jako Ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się: 1) decyzją administracyjną, 2) postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, 3) postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI
Sygn. akt I SAB/Wa 243/19 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto wg. art. 3 § 2 pkt 9 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organu w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się rozpoznania skargi na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie opisanej na wstępie. Wskazane ponaglenie zostało złożone w trybie art. 37 § 1 pkt 1 kpa. W myśl tego przepisu stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia na bezczynność organu jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. W sytuacji gdy właściwym do rozpoznania ponaglenia jest organ wyższego stopnia – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - wydaje on postanowienie stosownie do treści art. 37 § 6 kpa i w przypadku stwierdzenia bezczynności zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin jej załatwienia, jeśli postępowanie jest niezakończone jak również może też zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności w przyszłości (art. 37 § 6 pkt 2 kpa).
Jednocześnie zauważyć trzeba, że postanowienie organu administracji publicznej wyższego stopnia, wydane na skutek ponaglenia, nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Na postanowienie takie nie służy również zażalenie. Rozstrzygniecie to nie mieści się zatem w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 Ppsa, a tym samym do bezczynności organu w rozpatrywaniu takiego ponaglenia nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Podkreślenia przy tym wymaga, że uprzednie wniesienie ponaglenia, zgodnie z art. 52 Ppsa, jest konieczne do wystąpienia przez stronę
Sygn. akt I SAB/Wa 243/19 ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, który pozostawał w zwłoce i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Wobec tego wystąpienie przez stronę z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 kpa powoduje jedynie powstanie uprawnienia do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość organu niezależnie od tego, czy po złożeniu ponaglenia zostały podjęte jakiekolwiek czynności dotyczące rozpatrzenia tego ponaglenia.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga M.N. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania opisanego na wstępie ponaglenia na bezczynność Prezydenta [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa postanowił jak w sentencji.