Uzasadnienie
J..S, M. T. i Z. N., pismem z dnia 3 czerwca 2011 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku dekretowego o ustanowienie użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...].
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. stwierdził nieważność orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] marca 1950 r. oraz Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 1950 r. odmawiających przyznania prawa własności czasowej do gruntu opisanej wyżej nieruchomości.
Powyższa decyzja z dnia [...] stycznia 2007 r. utrzymana została w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r.
Prezydent W. zobowiązany jest zatem do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do gruntu przedmiotowej nieruchomości, złożonego przez poprzedników prawnych skarżących.
Skarżący podkreślili, że mimo ponagleń i mimo wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowienia z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] wyznaczającego Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do 31 maja 2011 r., organ nie tylko nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, ale nie wyznaczył nawet dodatkowego terminu załatwienia sprawy i nie wyjaśnił przyczyn zwłoki zgodnie z art. 36 kpa.
Zdaniem skarżących organ nie może wskazywać na dużą ilość spraw i ten argument nie może stanowić podstawy do przedłużenia ustawowego terminu do załatwienia sprawy. Tego rodzaju okoliczności nie można zakwalifikować jako opóźnienia organu spowodowanego przyczynami od niego niezależnymi.
Na poparcie twierdzeń skarżący przytoczyli stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne i wnieśli o zobowiązanie Prezydenta W. do wydania decyzji w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Jednocześnie, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesiono o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że ze względu na wyjątkowo skomplikowany charakter sprawy, organ nie był w stanie rozpatrzeć jej w terminie określonym w art. 35 kpa.
Prezydent W. zaznaczył, że aktualnie oczekuje na odpowiedź z Ministerstwa Finansów czy byłemu właścicielowi nieruchomości zostało wypłacone odszkodowanie na podstawie umowy indemnizacyjnej zawartej pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Rządem [...] oraz że wystosowano zapytanie do Archiwum Urzędy z prośbą o przekazanie dokumentów dotyczących daty powstania budynków istniejących na przedmiotowym gruncie.
Zdaniem organu odpowiedzi na powyższe pisma są kluczowe w opracowaniu decyzji kończącej postępowanie wszczęte wnioskiem dawnego właściciela hipotecznego nieruchomości. Wniesiona skarga jest więc niezasadna i powinna zostać oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.
Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak na wstępie, zobowiązał Prezydenta W. do wydania aktu w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie oraz postanowił o zwrocie kosztów postępowania.