Uzasadnienie
H. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że do dnia jej wniesienia do Sądu organ nie rozpoznał jej wniosku o wydanie decyzji o przyznanie odszkodowania za działkę nr [...] z obrębu [...] położoną przy ul. [...] w W. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że przed wniesieniem skargi do Sądu strony nie złożyły skargi na toczące się postępowanie do Wojewody [...]. Ponadto organ zaznaczył, że skarga jest bezzasadna.
Nadmienić również należy, że zarządzeniem z dnia 5 listopada 2009 r. sędzia sprawozdawca wezwał H. R. do udzielenia informacji, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, strona złożyła w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia nad organem właściwym do rozpoznania sprawy, zobowiązując adresatkę do nadesłania kopii tego zażalenia oraz poświadczenia jego złożenia w organie.
W odpowiedzi na wezwanie H. R. w piśmie z dnia 28 listopada 2009 r. wyjaśniła, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia nad organem właściwym do rozpoznania sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie zaznaczyć należy, że skuteczne wniesienie do sądu skargi na bezczynność jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego określonych środków zaskarżenia. Stosownie bowiem do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy.
W niniejszej sprawie, jak zaznaczono już wcześniej, H. R. wyraźnie oświadczyła, że przed złożeniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia nad Prezydentem W. Również z dokumentacji zgromadzonej w nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych brak jest dokumentów potwierdzających, że skarżąca dopełniła powyższego warunku.
Skoro więc H. R. przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa z którego to prawa nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.