Uzasadnienie
W dniu 20 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga N. L., E. K., Z. B., M. K., A. K., M. K., J. K., M. O., M. O., A. N., E. O., P. O., R. K., K. M., M. K., P. K., A. K. i K. N. reprezentowanych przez adwokata I. R. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia ich wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta W. z dnia [...] lipca 1953 r., znak [...], o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych na [...] przy [...], wchodzącej w skład księgi hipotecznej "[...]".
Pismem z dnia 6 listopada 2013 r. (k-29) pełnomocnik skarżących adwokat I. R. cofnął złożoną skargę w całości wobec wydania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzji z dnia [...] września 2013 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnęli skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.