Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2011 r. (data pierwszej prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. Z. na bezczynność i przewlekłość postępowania Prezydenta W. polegającą na niewydaniu decyzji o podziale działki nr ewidencyjny [...] z obrębu [...], położonej w rej. AL. [...] w W., objętej księgą wieczystą KW [...].
Pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. skarżący wniósł do Wojewody [...] zażalenie na przewlekłość postępowania Prezydenta W. w sprawie dotyczącej dokonania podziału przedmiotowej działki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania i rozstrzygnięcia powyższej sprawy w terminie do dnia 31 maja 2011 r. - uznając, iż przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta W. jest bezsporna, w związku z tym zażalenie jest zasadne.
Prezydent W. w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. decyzję nr [...] - w której ponownie stwierdził brak możliwości dokonania podziału nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] w obrębie [...], będącej własnością Skarbu Państwa, stanowiącej grunt pod drogą publiczną [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja.
W odpowiedzi na zapytanie Sądu M. Z. oświadczył, iż nie cofa swojej skargi, zaś wydaną decyzję uważa za niezgodną z obowiązującym prawem i złożył od niej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
Następnie pismem z dnia 31 października 2011 r. skarżący dołączył do akt sprawy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] – uchylającą decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2011 r.
Na rozprawie w dniu 3 lutego 2012 r. skarżący popierał swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na przewlekłość, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Prezydent W. wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. decyzję nr [...] - w której ponownie stwierdził brak możliwości dokonania podziału nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] w obrębie [...], będącej własnością Skarbu Państwa, stanowiącej grunt pod drogą publiczną aleją [...].
Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 202 § 2 p.p.s.a.