Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi J. S. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosków o przyznanie zasiłków okresowych od [...] lutego 2010 r. do [...] maja 2013 r. oddalił skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia [...] lutego 2010 r. do dnia [...] listopada 2012 r., oraz odrzucił skargę w odniesieniu do bezczynności obejmującej wnioski o zasiłek okresowy za okres od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia [...] maja 2013r.
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
W piśmie z dnia 11 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. D. pełnomocnikiem z urzędu dla J. S. W dniu 28 kwietnia 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika z urzędu o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz z dołączoną skargą kasacyjną. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. 2013 poz. 461). Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 4 czerwca 2014r. (data stempla biura podawczego) wpłynęło zażalenie na powyższe postanowienie sporządzone przez pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik nie zwarł jednak w nim wniosku o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I OZ 590/14 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. przywrócił termin do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 29 listopada 2013 r. i przekazał skargę kasacyjną do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 lipca 2015 r. sygn. akt I OSK 385/15 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącej nie stawił się na rozprawie.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji wyroku. Nie reprezentował zatem skarżącej w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Pełnomocnik w niniejszej sprawie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r., w której zawarł wniosek o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Mając na uwadze powyższe należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik sporządził także i wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2014 r., jednak nie zawarł w nim wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie zażaleniowe.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.