Uzasadnienie
M. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] orzekającej o udzieleniu Prezydentowi W. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009., nr [...]. W związku z powyższym Minister nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 kpa organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednak jeśli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, chociaż w dacie wniesienia skargi była ona zasadna.
Z akt sprawy wynika, że taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Minister Infrastruktury rozpatrzył odwołanie wniesione przez M. H. i wydał w sprawie decyzję. Ta okoliczność powoduje, że skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.