Uzasadnienie
P. S. pismem z [...] kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. P. S. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]odmówiło wszczęcia postępowania.
Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. P. S.i wystąpił do Kolegium z wezwaniem do zaprzestania naruszeń prawa w sprawie przedmiotowego wniosku i wniósł o niezwłoczne załatwienie sprawy.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia [...] kwietnia 2015 r. P. S. wskazał, że Kolegium nie wydało żadnej decyzji, ani postanowienia w sprawie mimo, że upłynął już termin 30 dni na załatwienie sprawy. Kolegium notorycznie nie przestrzega terminów na załatwienie spraw i nie informuje o przyczynach opóźnienia oraz nie wskazuje nowych terminów zakończenia sprawy. Z tego też względu skarżący wniósł o ukaranie organu grzywną.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania informując, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., na podstawie art. 61a kpa., odmówiło wszczęcia postępowania w ww. sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "ppsa.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 149 § 1 ww. ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zgodnie zaś z art. 149 § 2 ppsa., sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.
Z przepisu art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej zwanej "kpa.") wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 kpa.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 ppsa. (vide wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Instytucja skargi na bezczynność organu ma bowiem na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a jej celem jest zmobilizowanie organu do wydania orzeczenia merytorycznie kończącego wszczęte postępowanie administracyjne.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie może zostać uwzględniona.
P. S. pismem z dnia [...] marca 2015 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Został on rozpoznany w dniu [...] kwietnia 2015 r.
Z uwagi na to, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżący wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa, mógł następnie wystąpić ze skargą na bezczynność organu.
Uczynił to po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, tj. po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Sąd nie mógł zatem zobowiązać organu do wydania rozstrzygnięcia, skoro sprawa została już zakończona.
Powyższe oznacza więc, że nie tylko na dzień orzekania, ale też w dacie wniesienia przedmiotowej skargi organ nie pozostawał w bezczynności. Przy czym wniosek skarżącego rozpoznany zostały przed upływem terminu, o którym mowa w art. 35 § 1 kpa.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje zarzut skarżącego, że Kolegium notorycznie nie przestrzega terminów załatwiania spraw, bowiem prowadząc postępowanie z ww. wniosku, nie przekroczyło terminu na jego załatwienie.
W konsekwencji, skoro Kolegium dochowało wskazanych powyżej ustawowych terminów i w dacie rozpoznawania sprawy przez Sąd, jak też wniesienia skargi załatwiło sprawę, to należy uznać, że nie pozostawało w bezczynności. W tej sytuacji skarga jest całkowicie bezzasadna.
Z uwagi na terminowe rozpoznanie sprawy także wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał za całkowicie pozbawiony podstaw. Kolegium działało bowiem z poszanowaniem przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.