Uzasadnienie
P. S. pismem z dnia 22 marca 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W skardze podniósł, że w dniu 17 lutego 2015 r. wniósł za pośrednictwem platformy EPUAP wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...]. Do dnia składania skargi organ nie wydał jednak żadnej decyzji ani postanowienia w tej sprawie. Skarżący powołał treść art. 35 i 36 kodeksu postępowania administracyjnego wskazując, że załatwienie sprawy powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia, kiedy Kolegium otrzymało wniosek. Jednocześnie organ zobowiązany był zawiadomić strony podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wyjaśnił również, iż pismem z dnia 20 marca 2015 r. wezwał organ do zaprzestania naruszeń prawa i niezwłoczne wydanie odpowiedniego orzeczenia.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydało decyzję nr [...], którą rozpoznało wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2015.r nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] poprzedziło złożenie przez skarżącego w dniu 20 marca 2015 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym został spełniony wymóg skuteczności złożenia skargi na bezczynność organu.
Oceniając merytorycznie zasadność skargi należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia spraw.
Jak wynika z akt sprawy skarżący P. S. pismem z dnia 17 lutego 2015 r. - wniesionym za pośrednictwem platformy EPUAP - złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu nr [...]. Z akt wynika również, że wniosek ten został rozpatrzony decyzją SKO z dnia [...] kwietnia 2015 r.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7).
Pogląd ten jednak nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy.
Z zestawienia wskazanych powyżej dat (tj. daty wpływu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz daty zakończenia postępowania przez organ) nie wynika, zdaniem Sądu, aby organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Dwumiesięczny termin o jakim mowa w 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz.
- 23) upływał bowiem w dniu 17 kwietnia 2015 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 22 marca 2015 r. - a zatem jeszcze w trakcie trwania terminu na rozpatrzenie wniosku z dnia 17 lutego 2015 r.
W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w zwłoce w załatwieniu sprawy wszczętej na skutek wniosku P. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczony nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy, który dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.