Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. W.W. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia [...] marca 2011 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania się organem niewłaściwym do rozpatrzenia wniosku z [...] marca 2011 r. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i przekazania go do Wójta Gminy O. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o odrzucenie skargi i poinformował, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie przedmiotowego zażalenia.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał W.W. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. Pismem z dnia [...] września 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącego w osobie adw. K.P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga W.W. wpłynęła do Sądu w dniu [...] lipca 2011 r. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. postanowienie rozpatrujące zażalenie skarżącego z dnia [...] marca 2011 r. Oznacza to, że w momencie wniesienia skargi do Sądu organ nie pozostawał w bezczynności.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że postępowanie sądowe w sprawie bezczynności, z uwagi na wydanie przez organ postanowienia rozstrzygającego zażalenie o rozpoznanie, którego zwracał się skarżący, stało się bezprzedmiotowe. Skoro organ nie pozostaje już w bezczynności, Sąd nie mógł zastosować trybu przewidzianego art. 149 § 1 P.p.s.a., a mianowicie w przypadku ewentualnego uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O przyznaniu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 P.p.s.a.