Uzasadnienie
P. W. reprezentowany przez adwokata A. Z. w dniu 3 września 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, polegającą na braku rozpatrzenia, do chwili wniesienia skargi, wniosku skarżącego z dnia 19 marca 2007 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta P. z dnia [...] maja 1961 r, nr [...]. Argumentując zasadność skargi, skarżący wskazał, że organ pismem z dnia 16 kwietnia 2008 r., a więc po upływie roku od wszczęcia postępowania - zawiadomił skarżącego o zebraniu materiału koniecznego do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, z uwagi jednak na zmianę referenta w sprawie wskazał, że sprawa zostanie załatwiona do dnia 30 września 2009 r. Pomimo jednak monitów telefonicznych skarżących oraz pisma z dnia 15 marca 2010 r. skierowanego do organu, do dnia wniesienia skargi, przedmiotowa sprawa ani nie została zakończona, ani też skarżący nie otrzymał informacji o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy.
Wobec powyższego skarżący zwrócił się do Sądu o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do załatwienia przedmiotowej sprawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury poinformował Sąd, że sprawa z wniosku P. W. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta P. z dnia [...] maja 1961 r, nr [...] w części dotyczącej przyznania odszkodowania spadkobiercom J. i W. W. za wywłaszczoną powołanym orzeczeniem nieruchomość została zakończona. W dniu [...] października 2010 r. organ wydał bowiem decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta P. z dnia [...] maja 1961 r, nr [...] w części dotyczącej przyznania odszkodowania spadkobiercom J. i W. W., której odpis załączył do przesłanych do Sądu akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Organ wyjaśnił również, że przedłużenie postępowania administracyjnego wynikało z konieczności dokonania bardzo szczegółowej analizy archiwalnych akt wywłaszczeniowych uzyskanych w sprawie, a następnie przygotowania rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
.Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, bezsporne jest, że organ w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności, w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta P. z dnia [...] maja 1961 r, nr [...].
Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanego wyżej orzeczenia zostało wszczęte w dniu 2 kwietnia 2007 r., wnioskiem skarżącego o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia. Bezsporne w sprawie jest również to, że do dnia wniesienia skargi na bezczynność Ministra - organ nie zakończył tego postępowania. Powyższym naruszył obowiązujące go terminy załatwienia sprawy administracyjnej. Organy administracji publicznej obowiązane są bowiem załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.).
Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie orzekania przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności, bowiem w dniu [...] października 2010 r. Minister Infrastruktury wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] 05.1961 r. Nr [...].
Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności.
Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie pozostaje już w bezczynności. Zgodnie bowiem z art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.