Uzasadnienie
K.J. w dniu 9 stycznia 2006 roku wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta W. z dnia [...] kwietnia 1999 roku nr [...] stwierdzającej nabycie przez Miejskie Przedsiębiorstwo [...] w W. z dniem 5 grudnia 1990 roku prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi K.J.j na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Miasta W. z dnia [...] sierpnia 1994 roku (prawidłowa data to [...] kwietnia 1999 roku) dotyczącej przyznania prawa użytkowania wieczystego na rzecz Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] w W. nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...].
Na podstawie akt sprawy sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 10 maja 2004 roku K.J. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosek o stwierdzenie nieważności m.in decyzji nr [...] Zarządu Miasta W. z dnia [...] kwietnia 1999 roku w przedmiocie przyznania prawa wieczystego użytkowania gruntu położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] m2. W uzasadnieniu wniosku podała, że dotychczas nie został rozpoznany wniosek złożony przez byłego właściciela nieruchomości [...] (w skład której wchodzi nieruchomość objęta decyzją Zarządu Miasta W. z dnia [...] kwietnia 1999 roku o przyznanie prawa własności czasowej).
Strona kolejnymi pismami wzywana była do przedłożenia oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: dowodu wniesienia opłaty manipulacyjnej od wniosku złożonego w dniu 19 października 1948 roku przez W.P. (poprzednika prawnego skarżącej), postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po W. P. i K.P., aktualnych adresów następców prawnych ww. osób oraz dostarczenia aktualnych wypisów z ksiąg wieczystych, dotyczących nieruchomości i położonych przy ul. [...] i [...] w W. - pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Pismem z dnia 17 listopada 2004 roku pozostawiono wniosek skarżącej bez rozpoznania.
W dniu 17 lutego 2005 roku K.J. wniosła o podjęcie postępowania w przedmiotowej sprawie w związku z dostarczeniem brakujących dokumentów tj. postanowień sądów o stwierdzeniu nabycia spadku po W.P. i K.P., dokumentów stwierdzających następstwo prawne po ww. osobach oraz aktualne adresy wszystkich następców prawnych byłych właścicieli nieruchomości warszawskiej.
Pismem z dnia 28 listopada 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. poinformowało skarżącą, że strony postępowania administracyjnego nie przedłożyły dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty manipulacyjnej od wniosku złożonego w dniu 19 października 1948 roku przez W.P.. W związku z tym nie ma możliwości rozpoznania wniosku pozostawionego bez rozpoznania pismem z dnia 17 listopada 2004 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) kognicja sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Organy administracji publicznej obowiązane są działać bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, w rozumieniu art. 104 §1 kpa oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba, że przepisy kodeksy postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnej czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany.
Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie NSA poglądem, wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (vide: wyrok z 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997, nr 3, poz. 114). Zatem w ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postąpiło niewłaściwie, wzywając do złożenia dowodu uiszczenia opłaty manipulacyjnej od wniosku złożonego w dniu 19 października 1948 roku przez W.P.. To wezwanie - zdaniem sądu - dotyczyło kwestii merytorycznej, wykraczającej poza konstrukcję przyjętą w art. 64 § 2 kpa., bowiem fakt uiszczenie bądź nieziszczenie opłaty manipulacyjnej przez W.P. może być tylko przedmiotem oceny i rozstrzygnięcia w pozytywnej lub negatywnej decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.