Uzasadnienie
E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość Prezydenta W. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że Prezydent W. od roku 1991 r., prowadzi postępowanie o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...], obecnie [...], działka o powierzchni [...] m2, w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 10, poz. 115 poz. 741 ze zm.).
Skarżąca zarzuciła Prezydentowi W. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a szczególności:
- - art. 12 i art. 35 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nie prowadzenie postępowania w sposób wnikliwy i szybki oraz nie załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki to jest jako skomplikowanej w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, co konsekwencji doprowadziło do naruszenia przez Prezydenta W. zasad zawartych w art. 7 i art. 8 k.p.a. to jest zasady praworządności i uwzględnienia słusznego interesu obywateli, a także prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej,
- - art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie w ciągu 20 lat przez Prezydenta W. wszelkich kroków prawnych niezbędnych do wydania decyzji o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, pomimo, że w tej sprawie zgromadzono niezbędne materiały dowodowe. Jednocześnie skarżąca wyjaśniła, że w spawie niniejszej wyczerpała tryb administracyjny ponieważ złożyła zażalenie do Wojewody [...] na przewlekłe załatwianie sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że pismem z dnia 26 stycznia 2012 r., strona została poinformowana, iż zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstawy do wydania decyzji merytorycznie kończącej postępowanie. Jednocześnie jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień 30 kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
w myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a.") sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Prezent W. nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym.
Skarga jest zasadna co skutkowało wydaniem przez sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.
Z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do działania w taki sposób, aby wnikliwie i szybko ją rozstrzygnąć. (art. 12 k.p.a.). Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Wyjątkowo, w przypadku, gdy załatwienie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, wydanie rozstrzygnięcia powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawie szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania co wynika z art. 35 § 1, 2 i 3 k.p.a. O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a).
Ten sam obowiązek ciąży na organie, również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Odnosząc powyżej wskazane ogólne zasady postępowania administracyjnego do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Prezydent W. nie działał w taki sposób i nie dołożył należytych starań, aby jak najszybciej rozpatrzyć wniosek J. P. o przyznanie odszkodowania, co świadczy o tym, że pozostaje w zwłoce w rozpatrzeniu tego wniosku - a zatem skarga jest zasadna.
Nawet gdyby przyjąć, iż wniosek o przyznanie odszkodowania (pierwszy wniosek jak wynika z dokumentacji został złożony w dniu 20 grudnia 1991 r.) "odżył" po wejściu w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 115 poz. 741) to i tak nie ulega wątpliwości, że brak jest obiektywnych przeszkód do jego merytorycznego rozpoznania. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca ponawiała wniosek o odszkodowanie pismami z dnia 12 maja 1997 r., z dnia 28 stycznia 2003 r., ponadto pismem z dnia 14 grudnia 2006 r., E. P. zwróciła się do Wydziału Nieruchomości [...] z propozycją ugody w sprawie ustalenia ceny odszkodowania za nieruchomość. Z akt administracyjnych wynika, że działania Prezydenta W. sprowadzały się do pozyskania materiałów dowodowych.
W ocenie sądu nie można uznać, że organ, który od lat prowadzi postępowania administracyjne w przedmiocie wniosków o odszkodowanie, nie jest w stanie przez ponad 10 lat tak przygotować dokumentacji, by w rozsądnym terminie wydać decyzję administracyjną. Zważywszy wszystkie podniesione wyżej okoliczności sąd uznał, że w niniejszej sprawie nastąpiło przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. Działanie organu niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.
W związku z powyższym zarzut przewlekłości organu przy rozpoznawaniu wniosku o odszkodowanie należało uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy.
Wskazać również należy, że z uwagi na czas, który upłynął od złożenia wniosku o odszkodowanie do wpłynięcia skargi do sądu uznać należało, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W tym miejscu podkreślenia wymaga również to, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...] września 2011 r., nr [...] uznał wniesione przez skarżącą zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin rozpoznania sprawy do dnia 15 grudnia 2011 r. Oznacza to, że Prezydent W. dysponował wiedzą, iż jego działania w niniejszej sprawie zostały ocenione przez organ wyższej instancji jako rażąco przewlekłe.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.