Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. D.P. działająca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik I.G. oraz A.K. działająca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik C.G., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy objętej postanowieniem Ministra Infrastruktury nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. zawieszającym z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego dotyczącego odmowy przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...].
W dniu [...] czerwca 2011 r. skarżący uiścili wpis sądowy, zaś pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. cofnęli ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwany dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.