Uzasadnienie
P.S. pismem z [...] kwietnia 2015 r wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Postanowieniem z [...] listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzekło o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej we własnej decyzji z [...] września 2014 r. Kwestionując powyższe postanowienie P.S., pismem z [...] marca 2015 r. - opatrzonym podpisem potwierdzonym profilem zaufanym, przesłanym do organu [...] marca 2015 r. za pośrednictwem platformy ePUAP – wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy
Pismem z [...] marca 2015 r. Kolegium wezwało skarżącego do podpisania ww. wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie, wyżej wymieniony wniósł do Kolegium za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu [...] marca 2015 r. kolejny tożsamy przedmiotowo wniosek (opatrzony datą [...] marca 2015 r.), wskazując jednocześnie, że uprzednio złożone przez niego podanie opatrzone było podpisem potwierdzonym profilem zaufanym.
Wobec treści otrzymanej odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomieniem z [...] marca 2015 r., nr [...] poinformowało P.S. o pozostawieniu, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., jego podania z [...] marca 2015 r. bez rozpoznania, informując jednocześnie, że wniosek z [...] marca 2015 r. rozpoznany zostanie odrębnie – pod nowym numerem. Następnie postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] stwierdziło uchybienie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2014 r.
P.S. pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszenia prawa poprzez rozpoznanie jego wniosku z [...] marca 2015 r., a następnego dnia wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu przy rozpoznawaniu jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] listopada 2014 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania, podnosząc że prawidłowo podpisany wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r., które doręczono skarżącemu 7 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby można mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi więc istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).
W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której rzekomo miał pozostawać on w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie.
Taka natomiast sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt sprawy bowiem wynika, że wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...][...] listopada 2014 r. nr [...] został merytorycznie rozpoznany nie tylko w dacie wnoszenia skargi ([...] kwietnia 2015 r.), ale już w dacie wystosowywania do organu wezwania, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. To bowiem wystosowane zostało [...] kwietnia 2015 r., podczas gdy już [...] kwietnia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w sposób prawem przewidziany ponownie rozpoznało sprawę objętą ww. podaniem i wydało w tym przedmiocie postanowienie nr [...]. Wprawdzie uczyniło to – jako podano w jego treści - w wyniku rozpoznania wniosku z [...] marca 2015 r., a nie uprzednio złożonego wniosku z [...] marca 2015 r. (który pozostawiono bez rozpoznania), jednakże ta okoliczność dla oceny zasadności skargi nie ma istotnego znaczenia.
Kluczowe bowiem jest nie to, który z tożsamych pod względem treści wniosków strony organ merytorycznie uczynił przedmiotem rozpoznania, ale to czy sprawa nimi objęta (a tą było ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej sprostowania oczywistej omyłki w decyzji organu), przed wniesieniem skargi została załatwiona.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.