Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. A.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy objętej decyzją Ministra Infrastruktury nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. stwierdzającą, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] czerwca 1950 r. nr [...] o odmowie przyznania własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], wydane zostało z naruszeniem prawa (w zakresie dot. [...] części działki nr [...]), zaś w pozostałym zakresie ([...] część działki nr [...], działki nr [...] oraz działki nr [...]), stwierdzające nieważność ww. orzeczenia.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. A.D. cofnął ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwany dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.