Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r. M. F. i A. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga A. F. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., ale też z mocy art. 52 § 2 p.p.s.a, ograniczona - do skarg po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zatem na rozstrzygnięcie podjęte w sprawie administracyjnej, przez organ drugiej instancji.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszonego prawa.
Sąd administracyjny jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2014 r. zarówno pełnomocnik skarżących, jak i organ zostali wezwani do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zostały wyczerpane środki zaskarżenia wynikające z ww. przepisów. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się bowiem jedynie zażalenie M. F. oraz postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. uzasadniające wniesione zażalenie za uzasadnione. W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 13 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżących wskazał, że w przedmiotowej sprawie zostało wydane ww. postanowienie Wojewody [...] nr [...], organ zaś wskazał, że jedynym zażaleniem było zażalenie M. F. Powyższe oznacza, że skarżący A. F. przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia wynikających z treści art. 37 § 1 k.p.a., co czyni jego skargę niedopuszczalną.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.