Uzasadnienie
W dniu 5 czerwca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. S. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę na bezczynność w sprawie dotyczącej zwrotu gruntu pod ulicami [...] w W..
Sąd pismem z dnia 20 lipca 2012 r. wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania swojej skargi z dnia 31 maja 2012 r. poprzez wskazanie, czy jest to skarga:
- - na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu wniosku o zwrot części nieruchomości [...] położonej przy [...];
- - na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpatrzeniu zażalenia z dnia 5 marca 2012 r.;
- - na bezczynność Prezydenta miasta W. w rozpatrzeniu wniosku o zwrot części nieruchomości [...] położonej przy [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 27 lipca 2012 r. wskazał, iż jego skarga dotyczy bezczynności Prezydenta miasta W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwrot tej części nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...], na której położone są grunty pod ulicami [...]. Wobec powyższego oświadczenia skarga z dnia 31 maja 2012 r. została potraktowana jako skarga na bezczynność Prezydenta miasta W. Na skutek doręczenia Prezydentowi miasta W. ww. skargi, organ wniósł o jej odrzucenie bądź umorzenie postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 października 2010 r. po rozpoznaniu skargi A. S. sygn. akt I SAB/Wa 196/10 - zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ chronologicznie wskazał jakie czynności podejmował celem wydania orzeczenia na skutek zobowiązania go przez Sąd do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Następnie na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2013 r. pełnomocnik organu został zobowiązany przez Sąd do określenia w załączniku do protokołu rozprawy, czy grunty pod ulicami [...], o których mowa w skardze, wchodzą w skład dawnej nieruchomości hipotecznej [...]. Pełnomocnik organu w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 26 kwietnia 2013 r. wskazał, iż dawna nieruchomość [...] posiada łączną powierzchnię [...] Na części tych gruntów zostały wybudowane ulice: [...], a materiały geodezyjne wskazują, iż odpowiednio pod w/w ulice zajęte zostały działki nr [...]. Wobec powyższego pełnomocnik organu wskazał, iż przedmiotem skargi na bezczynność Prezydenta miasta W. jest rozpoznanie wniosku dotyczącego części dawnej nieruchomości hipotecznej [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że A. S. wraz z innymi skarżącymi złożył już skargę na bezczynność Prezydenta miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego. Sprawa dotycząca tej skargi została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. akt I SAB/Wa 196/10. Wyrokiem z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt I SAB/Wa 196/10 Sąd ze skargi A. S. zobowiązał do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 15 lutego 2011 r.
Z pisma pełnomocnika organu stanowiącego załącznik do protokołu rozprawy z dnia 26 kwietnia 2013 r. jak i z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, iż są to sprawy tożsame przedmiotem jak i stronami.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowa sprawa zainicjowana skargą A. S. z dnia 31 maja 2012 r. jest tożsama ze sprawą zakończona ww. wyrokiem. Ponowne rozpatrzenie sprawy byłoby niedopuszczalne.
Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zworce wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.