Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 maja 2014 r. H. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość
Pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r., skarżąca cofnęła skargę w niniejszej sprawie (k. 25).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: p.p.s.a. "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Działanie takie wywołuje skutek określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę", przy czym postanowienie o umorzeniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe wskazuje zatem, iż cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne jeżeli decyzje lub postanowienia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej nie są obciążone wadami kwalifikowanymi uzasadniającymi stwierdzenie ich nieważności a cofnięcie skargi nie jest ukierunkowane na obejście prawa.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zachodzi. Z treści pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 7 sierpnia 2014 r. wynika, iż wolą skarżącej jest zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez cofnięcie skargi.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwraca z urzędu wpis uiszczony od pisma cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec cofnięcia skargi pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. po stronie Sądu powstał obowiązek zwrotu uiszczonego wpisu w całości.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, o zwrocie wpisu sądowego orzekając w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a..