Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. w W. w dniu 20 grudnia 2012 r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w [...], obręb [...], oznaczoną jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, która stała się własnością Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod inwestycję "[...]". W skardze wskazano na znaczne przekroczenie terminu do rozpoznania sprawy wynikającego z przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W obszernym uzasadnieniu organ wskazał na przyczyny nierozpoznania sprawy w terminie jednocześnie podnosząc, że informował o tym strony postępowania.
Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Wojewoda podniósł Sąd, że w dniu [...] marca 2013 r. została wydana decyzja w sprawie.
W dniu 22 marca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej, reprezentowanej przez radcę prawnego Z. W., którym skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na wydanie przez organ decyzji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania za opisaną nieruchomość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi wniesionej przez skarżącą za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 201 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.