Uzasadnienie
Pismem z 31 stycznia 2023 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wypłatę dodatku węglowego.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny i swoje stanowisko w sprawie.
W piśmie z 5 kwietnia 2023 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], wskazał, że J. G. przed wniesieniem skargi nie występował z ponagleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest zatem złożenie, przed wniesieniem skargi, ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, stwierdził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie skarżącemu przysługiwała skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] określona w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jednak wniesienie tej skargi winno być poprzedzone ponagleniem złożonym w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zasady tej nie może zmienić fakt, że w tym przypadku skarga na bezczynność organu służy weryfikacji prawidłowości zastosowania przez organ procedury pozostawienia wniosku bez rozpoznania przewidzianej art. 3b ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Występuje tutaj podobieństwo do instytucji pozostawienia podania bez rozpoznania przewidzianej w art. 64 § 2 k.p.a. Zatem skarga na bezczynność organu, w sytuacji pozostawienia podania bez rozpoznania, powinna więc być poprzedzona ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, aby skarżący wnosił ponaglenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynności organu nie dopełnił określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. wymogu wyczerpania środków zaskarżenia.
W tej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.