Uzasadnienie
W dniu 22 października 2009 r. M. K. i R. K. reprezentowani przez pełnomocnika M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1972 r. nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w S. przy ul.[...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi względnie o umorzenie postępowania, wobec wydania przez organ w dniu [...] listopada 2009 r. decyzji nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1972 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) – dalej Ppsa. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie skarżący złożyli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w związku z nierozpatrzeniem wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1972 r. nr [...] wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...].
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] listopada 2009 r. organ wydał decyzję nr [...], mocą której odmówił stwierdzenia orzeczenia z dnia [...] października 1972 r.
Podkreślić należy, że w sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. W świetle powyższego rozpatrywanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy organ po wniesieniu skargi do sądu wyda akt, czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 Ppsa, tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa., orzekł jak w sentencji postanowienia.