Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r. M.F. wystąpiła do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [..] marca 1953 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Państwa na cele A. nieruchomości położonych w K. [..] między ulicami [...] a [...] oraz w [...] przy ul. [...], w części dotyczącej nieruchomości objętej [...] składającej się z działek [...], stanowiącej własność M. B. Przy piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. Minister przekazał wniosek do rozpoznania według właściwości Wojewodzie [...], który nie uznając się za właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku wystąpił, na podstawie art. 22 § 1 pkt 9 k.p.a., o rozstrzygniecie negatywnego sporu między organami.
Prezes Rady Ministrów RP dnia [...] października 2012 r. rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Wojewodą [...] a Ministrem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w rozpoznaniu w/w wniosku, wskazując jako organ właściwy Ministra. Akta zostały zwrócone do Ministra w dniu [...] października 2012 r.
Pismem z dnia 19 listopada 2012 r. organ zawiadomił strony, że ze względu na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego sprawy, zakończenie jej nastąpi do dnia 28 lutego 2013 r.
Pismem z dnia 16 listopada 2012 r. wnioskodawczyni złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, domagając się zakończenia sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania.
Pismem z dnia 4 marca 2013 r. organ udzielił stronie informacji, że ze względu na konieczność uzupełnienia akt sprawy zostanie ona zakończona do dnia 31 lipca 2013 r.
Wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 14 marca 2013 r. wnioskodawczyni ponowiła żądanie zakończenia sprawy.
Pismem z dnia 8 maja 2013 r. M. F., reprezentowana przez adwokata, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postępowania w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. Zarzuciła organowi naruszenie art. 35 § 1 i 3 k.p.a., a tym samym art. 12 § 1 k.p.a., przez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [..] marca 1953 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości objętej, stanowiącej własność M. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, tak jak skarga na bezczynność organu, ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Z uwagi na to, że Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał w dniu [..] czerwca 2013 r. decyzję administracyjną, którą rozpoznał wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] marca 1953 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości opisanej w pkt. [...] orzeczenia, brak było podstaw do wydania orzeczenia zobowiązującego organ do rozpoznania tegoż wniosku.
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w tym zakresie. Jednocześnie, rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Niewątpliwie postępowanie z wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. nie zakończyło się w terminach przewidzianych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., jednakże powyższe spowodowane było dokonywaniem w toku tego postępowania ustaleń w zakresie właściwości organu zobowiązanego do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] marca 1953 r. Jak wynika z akt sprawy, Prezes Rady Ministrów RP w dniu [...] października 2012 r. rozstrzygnął spór o właściwość wskazując Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej jako organ właściwy do rozpoznania wniosku strony. Organ zawiadomił stronę pismem z dnia 19 listopada 2012 r., iż z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o dokumenty obrazujące aktualny stan prawny nieruchomości, wniosek zostanie rozpoznany do dnia 28 lutego 2013 r.
W dniu 4 marca 2013 r. – wobec braku odpowiedzi na pismo z dnia 19 listopada 2012 r. – organ ponownie wystąpił do Wydziału [....] o nadesłanie aktualnych wypisów z rejestru gruntu dla działek wchodzących w skład wywłaszczonych nieruchomości. Pismo przesłano do wiadomości pełnomocnika strony. Odrębnym pismem z tego samego dnia pełnomocnik został poinformowany, na podstawie art. 36 § 1 k.p.a., że postępowanie z uwagi na powyższe, zostanie zakończone do dnia 31 lipca 2013 r.
Biorąc pod uwagę działania podejmowane przez organ w tej sprawie, w tym zawiadamianie strony o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w ocenie Sądu przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 3 wyroku, na podstawie przepisu art. 200 powołanej ustawy.