Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2014 r. radca prawny L. Z. będący pełnomocnikiem skarżącej W. G. cofnął wniesioną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., nr [...] w części dotyczącej ustalenia wysokości rocznego czynszu symbolicznego z tytułu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...] położonej przy [...].
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.