Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. G. L. reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r., nr [...] dotyczącej uwłaszczenia Zakładów G. [...] w W. gruntem zabudowanym, położonym w W. przy ul. [...] o pow. [...], oznaczonym na mapie sytuacyjnej do celów pranych w części dotyczącej dawnej nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] (dawniej [...]) ozn. nr hip. [...].
Odpowiadając na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania i wyjaśnił, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał postanowienie w niniejszej sprawie.
W dniu [...] września 2011 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym cofnął on skargę swego mocodawcy w związku z wydaniem przez organ orzeczenia.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.