Uzasadnienie
B.W., reprezentowana przez adwokata J. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] kwietnia 2014 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] czerwca 1951 r. nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] lipca 1950 r. nr [...] odmawiającego przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] [...], ozn. nr hip. [...].
Pismem z dnia 29 maja 2014 r. adwokat [...] [...], działając w imieniu skarżącej, cofnął przedmiotową skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 29 maja 2014 r. cofnął przedmiotową skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.