Uzasadnienie
W dniu 4 grudnia 2008 r. L. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]. W skardze wniósł o: 1) zobowiązanie organu do niezwłocznego załatwienia wniosku;
- 2) wydanie, w trybie art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia sygnalizacyjnego;
- 3) zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta W. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do przedmiotowego gruntu został rozstrzygnięty decyzjami Prezydenta Miasta W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] i z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...].
W dniu 22 stycznia 2009 r. skarżący złożył Sądowi pismo, w którym podtrzymał skargę i wnioski w niej zawarte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej Ppsa - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Sąd stwierdza, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek poprzednika prawnego skarżącego z dnia 5 lipca 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] (dawny nr hip. [...]) Prezydent Miasta W. rozstrzygnął, po wniesieniu skargi, poprzez wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] i z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], a oba te akty weszły do obrotu prawnego. Pierwszą z tych decyzji doręczono pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi R. N. w dniu 6 września 2007 r., natomiast drugą w dniu 9 stycznia 2009 r.
W tej sytuacji należało uznać, że organ uwzględnił w całości skargę L. B., a to skutkuje umorzeniem postępowania sądowego. Wydanie postanowienia kończącego postępowanie sądowe czyni bezprzedmiotowym rozpoznawanie wniosków skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono, na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 2 i art. 209 Ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).