Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156. §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 1, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Przy czym pojęcie oczywistych omyłek pisarskich ma zakres trudny do zdefiniowania. Dlatego też każdego rodzaju wypadek musi być indywidulanie oceniany przez Sąd przy rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy.
Zgodnie z treścią art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem.
W przedmiotowej sprawie Sąd wydał na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r. orzeczenie o odrzuceniu skargi, omyłkowo wskazując jego formę jako: wyrok, pomimo że powinna być zachowana forma postanowienia.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 156 §1 p.p.s.a. orzekł o sprostowaniu.