Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2007 r. J. M. zarzuciła Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji bezczynność w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 r. nr [...] stwierdzającej nabycie przez [...] Gminę W. nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m kw., mającą urządzoną księgę wieczystą Kw Nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy W. Jak wynika z akt administracyjnych oraz z akt sprawy o sygnaturze I SA/Wa 269/09 (dawna I SA/Wa 1724/06) decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] odmawiająca wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności opisanej na wstępie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 r.
Powyższa decyzja Ministra stała się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2007 r. (sygn. akt I SA/Wa 1724/06) oddalił skargę skarżącej.
Wyrok ten z kolei został uchylony w instancji kasacyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt I OSK 1819/07) i sprawa została przekazana Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.
W dniu 9 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając ponownie sprawę, uchylił wyrokiem obie decyzje Ministra wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nadzorczego (sygn. akt I SA/Wa 269/09). Wyrok ten, w dacie orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie, nie był jednak prawomocny a akta administracyjne, przekazane przez organ do Sądu przy piśmie z dnia 19 października 2006 r., pozostawały nadal w siedzibie Sądu.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zauważył, że zarzut bezczynności, postawiony mu przez skarżącą nie znajdował uzasadnienia.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga była nieuzasadniona, gdyż:
- ▪ po pierwsze, w dacie wniesienia skargi organ nie był bezczynny, ponieważ w dniu [...] lipca 2006 r. wydał w przedmiotowej sprawie administracyjnej decyzję ostateczną;
- ▪ po drugie, w dacie orzekania przez Sąd w sprawie na bezczynność organu, wspomniane wyżej decyzje wprawdzie były już uchylone, ale wyrok Sądu orzekający w tej materii nie był jeszcze prawomocny i akta administracyjne pozostawały w siedzibie Sądu.
Z tych powodów skarżąca nie mogła skutecznie zarzucić bezczynności Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji bowiem dopóki wyrok Sądu uchylający decyzje Ministra nie uzyska cechy prawomocności i nie zostaną zwrócone organowi akta administracyjne przez Sąd, organ nie ma możliwości wydania ponownie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty.
Nadmienić w tym miejscu wypada, że na załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego organ ma termin 1 miesiąca a w sprawie zawiłej – 2 miesiące (art. 35 § 3 kpa), które to terminy w tym przypadku należałoby liczyć od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku Sądu uchylającego w/w decyzję wraz z aktami administracyjnymi.
Z tych powodów Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nt 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.