Uzasadnienie
A.K., pismem z dnia 21 października 2009 r., działając w imieniu H.S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. wezwano A.K. do nadesłania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu H.S. w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz do udzielania informacji czy spełnia on przesłanki z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wezwanie doręczone zostało w dniu 19 stycznia 2010 r. Termin do jego wykonania upływał zatem w dniu 26 stycznia 2010 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wezwanie nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest środkiem prawnym przysługującym od wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) aktów i czynności organów administracji publicznej. Postępowanie sądowoadministracyjne może zaś być wszczęte jedynie na żądanie (skarga, wniosek) pochodzące od uprawnionego podmiotu.
Z akt sądowych sprawy wynika, że A.K. wnosząc skargę z dnia 21 października 2009 r. na bezczynność Ministra Infrastruktury nie był umocowany do działania w imieniu H.S. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym stwierdzić trzeba, że skarga wniesiona przez A.K. w imieniu wskazanej wyżej osoby jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotowa skarga wniesiona bowiem została przez podmiot niemający umocowania do jej wniesienia.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.