Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2011 r. A. F., H. A., D. Y., E. Y., L. B., I. B. i A. S., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpoznaniu wniosku z dnia 5 marca 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1956 r. nr [...] orzekającego o wywłaszczeniu nieruchomości pod nazwą [...] położonej w K. przy ul. [...].
W dniu 7 października 2011 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżących, cofające skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.