Uzasadnienie
Skarżący T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa własności nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] ozn. jako działka nr [...] i [...] (dawna działka nr [...]) z obrębu [...] - [...] - [...].
Z akt sprawy wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Wydziału Terenów Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] lutego 1975 r., nr [...] w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za w/w nieruchomość oraz odmówił stwierdzenia nieważności w części dotyczącej wywłaszczenia. Prawomocna decyzja wraz z aktami sprawy została przesłana do Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezydent m.st. Warszawy poinformował strony postępowania, że rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie ustalenia odszkodowania nastąpi w terminie 2 miesięcy od uzyskania środków na realizację przedmiotowego zadania.
W związku z bezczynnością organu T. S. pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. wniósł do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy, czym wyczerpał przesłanki z art. 37 ust. 1 Kpa.
W następstwie dalszej bezczynności w sprawie skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że obecnie nie jest możliwe wydanie decyzji merytorycznej z uwagi na konieczność zabezpieczenia środków z dotacji przyznawanej corocznie przez Wojewodę [...] na realizację powierzonych zadań, których obecny brak spowoduje niewykonalność decyzji z chwilą jej wydania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 Kpa). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 Kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 Kpa). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa).
W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że organ administracji publicznej zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie w zgodzie ze standardami wskazanymi w powołanych wyżej przepisach. Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek nie załatwienia sprawy w terminie, a więc istnieje stan pozostawania przez organ w bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 Kpa.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Prezydent m.st. Warszawy rozpoznając sprawę dotyczącą ustalenia odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa własności nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach, bowiem od dnia [...] maja 2010 r., tj. od dnia zwrócenia przez organ wojewódzki Prezydentowi m.st. Warszawy dokumentacji dotyczącej przedmiotowej sprawy, Prezydent nie zakończył postępowania.
Nie można nie dostrzec, że czas jakim dysponował Prezydent w przedmiotowej sprawie był aż nadto wystarczający, aby móc rozstrzygnąć sprawę w sposób merytoryczny, zwłaszcza wobec faktu dwukrotnego przeprowadzania rozprawy administracyjnej odnośnie ustalenia odszkodowania.
Ponadto Sąd stwierdził, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy odszkodowawczej i wydania w tym zakresie decyzji jest konieczność zabezpieczenia środków z dotacji przyznawanej corocznie przez Wojewodę [...] na realizację powierzonych zadań.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.