Uzasadnienie
I. I. w dniu 13 listopada 2009 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta m. W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 marca 2005 roku w sprawie zwrotu nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. ozn. nr hip. Parcela budowlana nr [...].
Prezydent m. W. wniósł o odrzucenie skargi. W odpowiedzi na skargę przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i podał, że K. B., dawny właściciel hipoteczny nie złożył stosownego wniosku w rybie przepisów dekretu. Podał również, że skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) kognicja sądu administracyjnego obejmuje m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Na wstępie należy zauważyć, że skargę należy uznać za dopuszczalną, gdyż przed jej wniesieniem został zachowany tryb określony w art. 37 kpa. Z akt sprawy wynika bowiem, że przed wniesieniem skargi zostało złożone zażalenia na bezczynność Prezydenta m. W. (postanowienia SKO w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]).
Zgodnie z art. 12 kpa organy administracji publicznej obowiązane są działać w sprawie wnikliwie i szybko. Załatwienie sprawy w rozumieniu art. 104 § 1 kpa oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnej czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Zgodnie z art. 35 §3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
W rozpatrywanej sprawie Prezydent m. W/ uchybił wskazanemu terminowi. Z akt sprawy wynika, że decyzją Prezydenta m. W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 roku orzeczono w przedmiocie odmowy I. I., A. B., M. B., H. M. i W. P.- B. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu o pow. [...] m2, położonego w W. ozn. nr hip. [...]. S. K. O. w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku nr [...] uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji rozpatrywał wniosek I. I. z dnia 26 października 1988 roku, natomiast skarżąca była przekonana, że organ rozpatruje jej wniosek z dnia 17 marca 2005 roku. Organ odwoławczy wskazał, że na organie ciąży obowiązek wyjaśnienia przez treści żądania strony, ponadto zauważył, że do dnia dzisiejszego wniosek z dnia 17 marca 2005 roku nie został rozpoznany.
Na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 roku skarżąca wyjaśniła że jej skarga dotyczy własne nierozpatrzenia wniosku z dnia 17 marca 2005 roku. Z akt sprawy wynika, że po wydaniu decyzji z dnia [...] stycznia 2006 roku, do tej pory organ I instancji nie wydał nowej decyzji. W tej sytuacji należy uznać, że skarga złożona na bezczynność organu jest zasadna. Zaznaczyć przy tym trzeba, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Obojętne jest więc, skoro w myśl art. 35 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej ma działać bez zbędnej zwłoki, czy przekroczenie przez organ ustawowego terminu odnoszącego się do podjęcia lub dokonania czynności ma charakter zawiniony, czy też niezawiniony.
Również brak akt w organie nie jest okolicznością usprawiedliwiającą niewydanie decyzji w terminach określonych w art. 35 kpa. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają zatem uwzględnienie skargi na bezczynność organu co z kolei obliguje Sąd do zobowiązania Prezydenta m. W. do rozpoznanie w/w wniosku w określonym terminie. Biorąc pod uwagę długotrwałość postępowania a z drugiej strony złożoność sprawy Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy licząc od dnia prawomocności niniejszego wyroku jest terminem adekwatnym.
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na mocy art. 250 ww. ustawy w związku z treścią § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).