Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 lipca 2011 r. U. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury poinformował, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił ww. decyzję Wojewody [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Zatem jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Jak wskazano powyżej w niniejszej sprawie po wniesieniu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez U. K., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ wydał w dniu [...] sierpnia 2011 r. decyzję nr [...], którą uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.