Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 316/17

Uzasadnienie

W. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na: "przewlekłość i opieszałość postepowania w sprawie nieprawidłowości w czynnościach i terminowości postępowań regulujących przekazanie w użytkowanie wieczyste..." nieruchomości oraz nieprawidłowości związane z bezumownym użytkowaniem gruntu przez Gminę L. Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania przedmiotu skargi, tj. wskazania wniosku, w rozpoznaniu którego organ przewlekle prowadził postpowanie, w tym określenia jego daty oraz przedmiotu oraz organu, który przewlekle prowadził postępowanie z ww. wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pouczył ponadto skarżącego o treści art. 3 § 2 ppsa, wskazując, że przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć tylko spraw administracyjnych.

Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący, w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. stwierdził, że przedmiotem skargi jest postępowanie administracyjne w sprawie uregulowania popełnionych błędów na nieruchomości zapisanej w KW Sądu Rejonowego P. w P. nr [...], położonej w L. przy ul. [...], dz. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa." (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

Zgodnie zaś z art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.

Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Z jego skargi nie wynikało jednak jednoznacznie w rozpoznaniu jakiego wniosku i jaki organ przewlekle prowadził postępowanie administracyjne.

W związku z czym sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi i jednoznaczne wskazanie wniosku, w rozpoznaniu którego organ przewlekle prowadził postępowanie (w tym określenia jego daty i przedmiotu) oraz wskazanie tego organu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący stwierdził, że przewlekle było prowadzone postępowanie "w sprawie uregulowania popełnionych błędów na nieruchomości zapisanej w KW Sądu Rejonowego P. w P. nr [...], położonej w L. przy ul. [...], dz. nr [...]". Jak twierdzi w swoich pismach nabył on użytkowanie wieczyste gruntu, który nie został mu jak dotąd przekazany. Wnoszący skargę nie wskazał więc w sposób precyzyjny wniosku, w rozpoznaniu którego organ administracyjny pozostawał bezczynny.

Ponadto skarżący nie wskazał w sposób jednoznaczny organu, któremu zarzucił przewlekle prowadzenie postępowania administracyjnego, wymienił bowiem w tym kontekście Marszałka Województwa [...], Burmistrza Miasta L., Ministra Skarbu Państwa, Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Ministra Infrastruktury i Rozwoju oraz Ministra Infrastruktury i Budownictwa.

W ocenie Sądu skarga podlegała zatem odrzuceniu, bowiem skarżący nie wykonał wezwania sądu gdyż nie wskazał w sposób jednoznaczny organu, jak też postępowania administracyjnego, w którym organ ten działał w sposób przewlekły.

Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia, co wynika z powołanego powyżej art. 57 § 1 ppsa. Rolą skarżącego jest bowiem wskazanie co stanowi przedmiot jego skargi, a Sąd jest tak wskazanym przedmiotem związany.

Odpowiadając na wezwanie skarżący w istocie nie sprecyzował, czego dotyczy jego skarga, a Sąd może jedynie pośrednio wywieść, że domaga się on ochrony przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego. W tym stanie rzeczy powinien zatem wystąpić do sądu powszechnego ze stosownym powództwem, bowiem sprawy z zakresu ochrony wskazanego prawa są sprawami cywilnymi – rozpoznawanymi przed sądami powszechnymi, nie zaś przed administracyjnymi.

Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.