Uzasadnienie
R. R. i D. J., pismem z dnia 3 czerwca 2013 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], która na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Państwa.
W związku z nierozpoznaniem przez Prezydenta W. sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. skarżący wystąpili, w dniu [...] grudnia 2012 r., do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie jej w terminie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie za nieuzasadnione.
Ponadto, skarżący wskazali, że pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. organ poinformował wnioskodawców o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 31 maja 2013 r., a następnie, pismem z dnia 2 lipca 2013 r., wydłużył ten termin do dnia 31 października 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że ze względu na trudności w ustaleniu dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania przedmiotową działką nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w ustawowym w terminie. Ponadto podniesiono, że pismem z dnia 22 października 2012 r. wystąpiono do Archiwum Państwowego W. o przesłanie niezbędnych dokumentów, na które to nie otrzymano odpowiedzi na dzień wnoszenia odpowiedzi na skargę. Jednocześnie wskazano, że pismem z dnia 18 czerwca 2013 r. wystąpiono do Zakładu Gospodarowania w Dzielnicy [...], oraz pismem z dnia 2 lipca 2013 r. do Wydziału Infrastruktury w Dzielnicy [...], o przesłanie informacji na temat zagospodarowania części omawianej nieruchomości.
Na rozprawie, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, pełnomocnik organu przedłożył pisma Urzędu Miasta W. Biura Gospodarki Nieruchomościami Wydział Spraw Dekretowych z dnia: [...] sierpnia 2013 r., [...] sierpnia 2013 r., [...] października 2013 r., a także pisma zawierające odpowiedzi innych organów udzielone w przedmiotowej sprawie, tj.: z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Z kolei, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa.
Przedmiotowe postępowanie o ustalenie odszkodowania zostało wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia [...] lipca 2012 r. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu opisanego wniosku. Wojewoda, powołanym wyżej postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., uznał zażalenie za nieuzasadnione wskazując, że od momentu podjęcia ostatniej czynności procesowej z dnia 22 października 2012 r. do dnia 20 grudnia 2012 r. (wniesienia zażalenia) nie upłynęły dwa miesiące przewidziane na załatwienie sprawy, jednocześnie pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. organ pierwszej instancji wyznaczył wnioskodawcom dodatkowy termin załatwienia sprawy (do dnia 31 maja 2013r.).
Sąd zauważa jednak, że pomimo wyznaczenia powyższego terminu Prezydent go nie dochował i wyznaczył następny – do dnia 31 października 2013 r., zaś na dzień wyrokowania stosowne orzeczenie jeszcze nie zapadło. Ponadto, podnieść należy, że po wpłynięciu do organu - w dniu 1 sierpnia 2012 r. - wniosku o odszkodowanie organ formułował wprawdzie zapytania do różnych organów w niniejszej sprawie, jednakże czynił to w miesięcznych odstępach czasowych od siebie (pismo z dnia 14 sierpnia 2012 r., pismo z dnia 11 września 2012 r., pismo z dnia 22 października 2012r.). Wprawdzie odpowiedź na wystąpienie z dnia 22 października 2012 r. skierowane do Archiwum Państwowego W. organ otrzymał dopiero w miesiącu sierpniu 2013 r., jednakże z akt sprawy nie wynika, aby Prezydent podejmował jakiekolwiek czynności ponaglające Archiwum.
Ponadto, jak wynika z akt sprawy, organ administracji zintensyfikował swoje działania dopiero w miesiącu czerwcu i następnych 2013 r., tj. po dniu wniesienia skargi przez R. R. i D. J. z dnia 3 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu.
Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ (wprawdzie w pewnej odległości czasowej i z uchybieniem terminów ustawowych) podejmował czynności w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.
- - ---------------------- 3