Uzasadnienie
Pismem z 25 sierpnia 2021 r. J. C. (dalej jako skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej też jako organ) w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2020 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z akt sprawy wynika, że decyzją z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] organ uchylił decyzję z [...] lutego 2020 r., zaś skarga została nadana w placówce pocztowej 1 września 2021 r.
W uchwale składu siedmiu sędziów z 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania poprzez wydanie ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Podkreślił także, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym, a zatem za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 269 § 1 ppsa sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Fakt, że złożenie skargi na bezczynność nastąpiło przed doręczeniem decyzji z [...] sierpnia 2021 r. nie ma znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi, jako że z chwilą podpisania decyzji administracyjnej mamy do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym w tym znaczeniu, że istnieje decyzja administracyjna, a dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i podstawy faktycznej decyzji. Zasada związania decyzją rozciąga się zatem także na okres między wydaniem decyzji, a jej doręczeniem.
Tym samym w niniejszej sprawie na dzień wniesienia skargi istniała już decyzja kończąca postępowanie w sprawie. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ppsa. Zwrot wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.