Uzasadnienie
W dniu 3 lutego 2005 r. za pośrednictwem Prezydenta W. złożone zostało pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podpisane przez T. D. jako pełnomocnika W. R., M. R., R. R., W. R., M. R., B. R. i H. G. W piśmie tym podano, że dotyczy ono nieruchomości zabudowanej położonej przy ul. [...] – nr hip. [...] i że stanowi ono zażalenie na uporczywą bezczynność Prezydenta W. w sprawie decyzji dotyczącej zwrotu byłym właścicielom i ich spadkobiercom własności tej nieruchomości.
Powyższe pismo jako skarga na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. przekazane zostało przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 marca 2005 r. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie jako nieuzasadnionej i podano, że akta własnościowe nieruchomości zostały przesłane do Sądu Okręgowego w W. do sprawy z powództwa E. K. przeciwko W. R. i innym o ustalenie.
W dniu 6 kwietnia 2005 r. do akt sprawy złożone zostało pismo skarżących z dnia 30 marca 2005 r., w którym uzupełnili braki skargi w zakresie jej podpisania będące wynikiem niespełniania przez T. D. wymogów ustawowych do występowania w charakterze pełnomocnika skarżących w postępowaniu sądowym, skarżący poparli skargę wniesioną w sprawie niniejszej.
W dniu [...] czerwca 2005 r. zmarła skarżąca W. R., spadek po niej nabyli skarżący R. R. i M. R. (postanowienie Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] września 2005 r., [...] Ns [...]).
W dniu 3 października 2005 r. przesłane zostały do Sądu akta własnościowe nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. Obecni na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2005 r. skarżący M. R., W. R. i R. R. popierali skargę i wnosili o zobowiązanie Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie, której dotyczy wniesiona skarga na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy odnieść się do podnoszonej w toku postępowania sądowego kwestii dotyczącej kręgu uczestników niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, zaś art. 33 § 1 ustawy stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania. Według tych zasad ustalony został krąg osób uczestniczących w postępowaniu ze skargi na bezczynność.
Zauważyć trzeba, że to organ prowadzący postępowanie z wniosku z dnia 11 lutego 1949 r. po zebraniu i rozważeniu całości materiału dowodowego dokona oceny m.in. w zakresie stron postępowania dekretowego w rozumieniu art. 28 kpa.
Zgodnie z art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).
Poza sporem jest, że postępowanie z wniosku dekretowego z dnia 11 lutego 1949 r. prowadzone po stwierdzeniu nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] stycznia 1951 r., nr [...] i uchyleniu w całości orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1950 r., nr l. dz. [...], odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości nie zostało dotychczas zakończone.
Prezydent W., który w wyniku rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2000 r., nr [...] obowiązany jest rozpatrzyć wniosek dekretowy z dnia 11 lutego 1949 r. i winien to uczynić z zachowaniem terminów określonych w art. 35 kpa, pomimo upływu ponad 5 lat nie załatwił niniejszej sprawy.
Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego W., zatwierdzony uchwałą Rady W. nr [...] z dnia [...] września 1992 r. (Dz. Urzędowy Województwa Warszawskiego z 1992 r., nr 15, poz. 184) utracił moc 31 grudnia 2003 r. Od dnia 1 stycznia 2004 r. dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość brak jest aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...]. Postanowieniem tym uchylone zostało postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie niniejszej do czasu uchwalenia przez Radę W. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Słusznie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło - w świetle powołanych przepisów - że brak aktualnego planu nie stanowi przeszkody w rozpatrzeniu wniosku złożonego w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
Pismem z dnia 6 grudnia 2004 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 grudnia 2004 r. zwrócono się o przedłożenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem Sądu brak jest podstaw prawnych do uzależnienia rozpatrzenia wniosku dekretowego od dostarczenia wskazanej decyzji. Stwierdzić należy, że jeżeli organ uznał tę kwestię za zagadnienie wstępne winien był z urzędu zawiesić postępowanie w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, podejmując czynności, o których mowa w art. 100 kpa. Skierowanie do pełnomocnika skarżących w dniu 21 grudnia 2004 r. wskazanego wezwania, a następnie powiadomienie go pismem z dnia 28 września 2005 r., że w związku z planowanym uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu skrzyżowania ulicy [...] z ciągiem ulic [...] w pierwszym półroczu 2006 r. sprawa zostanie rozpoznana w terminie do dnia 30 czerwca 2006 r. nie usprawiedliwia opóźnienia organu w załatwieniu wniosku, którego dotyczy skarga na bezczynność.
W świetle podniesionych wyżej okoliczności skargę tę uznać należało za uzasadnioną.
Z przedstawionych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. Skarżącemu W. R. zwrócono kwotę 100 zł nadpłaconą w dniu 25 listopada 2005 r. tytułem wpisu sądowego od skargi, bowiem zgodnie z art. 214 § 2 powołanej ustawy skarga podlegała jednej opłacie z tytułu wpisu sądowego, którą w dniu 24 listopada 2005 r. uiścił M. R.