Uzasadnienie
L.G. pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 18 września 2009 roku o wyłączenie pracowników organu administracji.
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wnosił o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
Przedmiotem wniosku skarżącej z dnia 18 września 2009 roku było wyłączenie pracowników [...] Konserwatora Zabytków. Wyłączenie lub odmowa wyłączenia pracownika następuje przez wydanie postanowienia, na które nie służy zażalenia (tak Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz str. 192 Wydawnictwo Beck Warszawa 2008). W art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podano, że skarga na bezczynność może być złożona m.in. w przypadku nie wydania postanowienia, na które przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu skoro sprawa, z którą skarżąca zwróciła się do organu w ww. piśmie z dnia 18 września 2009 roku dotyczy kwestii, która powinna być załatwiona w formie niezaskarżalnego postanowienia, to skarga L.G. jako niemieszcząca się w tym katalogu spraw jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, wobec niedopuszczalności skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.