Uzasadnienie
T.L., pismem z dnia 24 czerwca 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie wskazując m.in., że skarżący nie występował z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ zaznaczył jednocześnie, że stosowną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. rozpoznał odwołanie skarżącego od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.
W piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżący podtrzymał wniesioną skargę oraz wskazał, że występował telefonicznie do organu prowadzącego o przyspieszenie procedury rozpoznania sprawy, w dniu 15 maja 2013 r. osobiście zaś odwiedził Ministerstwo prosząc o szybsze rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z analizy akt rozpoznawanej sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wystąpił do organu z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przy czym podkreślić trzeba, że jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w rozumieniu art. 37 § 1 kpa, nie można traktować przeprowadzonych przez skarżącego rozmów telefonicznych, ani też powoływanej w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. osobistej wizyty w Ministerstwie. Stosowne wezwanie powinno zostać złożone na piśmie.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.