Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. W. K. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] listopada 2008 r. w części odmawiającej zwrotu nieruchomości położonej w S. przy ul. S., oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha stanowiącej własność Województwa [...], będącej w użytkowaniu wieczystym W. w S. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że skarżący nie wyczerpał środków odwoławczych przewidzianych przepisem art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał ponadto, że w dniu [...] sierpnia 2012 r. wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia: taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wskazać należy, że wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu- wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie brak jest organu wyższego stopnia nad Ministrem toteż, by czerpać tryb przewidziany w/w przepisem, należało złożyć wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósł stosownego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Na marginesie zauważyć należy, że jak wynika z akt sprawy organ wydał już rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie i decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. rozpoznał odwołanie W. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.