Uzasadnienie
W dniu 1 lipca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] złotych netto miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że posiada 16/120 części w budynku mieszkalnym o powierzchni [...] m ² położonym w [...] przy ul. [...] oraz taki sam udział w [...] m ² gruntu pod tym budynkiem, jak również spółdzielcze mieszkanie o powierzchni [...] m ². Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni oznajmiła, że emerytura stanowi jej jedyne źródło dochodu. Oświadczyła, że koszty związane z użytkowaniem mieszkania spółdzielczego wynoszą około 500,00 złotych miesięcznie. Zaznaczyła, że w mieszkaniu tym jest zameldowana czasowo, nie wynajmuje go ani nie podnajmuje i nie czerpie z tytułu posiadania go żadnych korzyści.
Wnioskodawczyni wyjaśniła, że zamieszkiwana przez nią nieruchomość przy ul. [...] w [...] jest majątkiem spornym. Wskazała, że w budynku tym zajmuje lokal nr 17 (pustostan), jednak ze względu na sprzeciw pozostałych współwłaścicieli zmuszona była wnieść do Sądu sprawę o wyrażenie zgody na zameldowanie pod tym adresem. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ze względu na utrudnianie jej przez współwłaścicieli korzystania z ww. nieruchomości nie jest w stanie czerpać z niej żadnych korzyści. Dodała, że od dawna toczy się w Sądach wiele spraw dotyczących przedmiotowej nieruchomości.
Wnioskodawczyni oznajmiła, że nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, jak również samochodu, czy rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego w banku. Podkreśliła, że wysokość otrzymywanej emerytury nie wystarcza jej na pokrycie bieżących świadczeń i wydatków związanych z utrzymaniem. Zaznaczyła, że od dłuższego czasu choruje i często nie stać jej na wykupienie niezbędnych leków.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni prowadzącej jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymującej się z niewielkiej emerytury w wysokości [...] złotych netto miesięcznie jest niewątpliwie trudna. Z uzyskiwanego dochodu wnioskodawczyni sama ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania spółdzielczego wynoszące łącznie około 500,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, przedmiotów wartościowych, samochodu ani innych wartościowych ruchomości. Wysokość otrzymywanej emerytury nie wystarcza wnioskodawczyni na pokrycie bieżących świadczeń i wydatków związanych z utrzymaniem, w tym na zakup niezbędnych leków.
Stwierdzono zatem, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.