Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. M. C., B. B., A. L. i E. Z. wniosły za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrzeniu wniosku z dnia 20 marca 2007 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K., ozn. jako [...] o pow. [...] m2, zapisanej KW Nr [...], stanowiącej własność Z. R. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną wymienionym na wstępie wnioskiem. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Skoro decyzja Ministra Infrastruktury została wydana po wpłynięciu skargi do Sądu, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje aktualnie w bezczynności, a zatem postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 205 § 2 w zw. z art. 201 § 1 i art. 202 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd nie uwzględnił kwoty uiszczonego wpisu od skargi, gdyż skarżące, pomimo wydania decyzji, nie cofnęły skargi, co stwarzałoby podstawę do zwrotu opłaty na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niepodjęcie tej czynności oznacza, iż kwota uiszczonego wpisu nie jest kosztem niezbędnym w rozumieniu art. 205 § 2 powołanej ustawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1987 r., sygn. akt IV Cr 309/87, niepubl.).