Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2018 r. M. J. i P. B., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...], rej hip. nr [...] w [...] na [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 346/17 rozpoznał skargę innych skarżących w tym samym przedmiocie i zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. [...] rej. hip. [...] w [...] na [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 598/17, umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie sądowe zainicjowane skargą innych skarżących na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość. Sąd stwierdził, że nie jest dopuszczalne ponowne rozpatrywanie sprawy w tym przedmiocie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 237/18, oddalił zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1308 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd umarza postępowanie, gdy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu stało się ono bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie wystąpiła okoliczność skutkująca koniecznością umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał już wyrok z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 346/17, w tożsamej sprawie zainicjowanej skargą innych skarżących w przedmiocie bezczynności. Sąd wyrokiem tym zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. [...] rej. hip. [...] w [...] na [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący M. J. i P. B. pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. przyłączyli się do wniosku z dnia [...] października 2014 r. o przyznanie odszkodowania. W tej sytuacji, wbrew twierdzeniom skarżących, pismo z dnia [...] czerwca 2016 r. nie stanowi odrębnego wniosku.
Zauważyć należy, że kwestię dopuszczalności złożenia, w tej sprawie o odszkodowanie, kolejnej skargi na bezczynność dotyczącej ww. wniosku odszkodowawczego, przesądził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 237/18, oddalając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 598/17 umarzające postępowanie sądowe. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sprawie odszkodowania prowadzone jest jedno postępowanie, w którym w charakterze stron uczestniczy wiele osób. Wyrok wydany w sprawie tego postępowania odnosi skutek względem wszystkich stron postępowania administracyjnego, niezależnie od zmian podmiotowych w ich kręgu. Skoro obie złożone skargi na bezczynność nominalnie dotyczyły tego samego postępowania o odszkodowanie z tego samego tytułu, to rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie bezczynności w sprawie, zamyka drogę do ponownego badania stanu bezczynności przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji z uwagi na to, że rozstrzygnięcie w przedmiocie bezczynności dotyczącej tego samego postępowania o odszkodowanie zostało już wydane, nie jest dopuszczalne ponowne rozpatrywanie sprawy w tym przedmiocie. Dlatego też postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega umorzeniu.
Na marginesie wskazać należy, że skarżącym, w celu ponaglenia organu do załatwienia sprawy, przysługiwała skarga na niewykonanie powołanego wyroku (art. 154 § 1 p.p.s.a.).
- - ---------------------- 1