Uzasadnienie
P.S. pismem z 16 kwietnia 2015 r. (data prezentaty organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], którą przyznano ww. osobie specjalny zasiłek celowy na wynajem pokoju w miesiącu kwietniu 2014 r. w kwocie [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym sprawy.
W dniu 14 grudnia 2014 r. P. S. złożył odwołanie od wskazanej uprzednio decyzji Prezydenta [...], zaś w dniu 16 marca 2015 r. (data prezentaty) wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia ww. odwołania.
Następnie w dniu 14 kwietnia 2015 r. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wezwaniem do zaprzestania naruszeń prawa w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na bezczynność P. S. wskazał, że Kolegium nie rozstrzygnęło sprawy oraz wniósł o wymierzenie organowi grzywny w związku z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego na załatwienie wniosku.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, w związku z załatwieniem przez Kolegium wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 149 § 1 i p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Jednocześnie działając na podstawie powołanego wyżej art. 149 § 1 ww. ustawy może orzec jedynie o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach strony.
Jak wynika z akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], a więc przed wydaniem orzeczenia w niniejszej sprawie sądowej, rozpoznało wniosek P. S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Wskazać ponadto należy, że w dacie wniesienia do Sądu skargi na bezczynność organu, tj. w dniu 16 kwietnia 2015 r. organ nie pozostawał jeszcze w bezczynności. Przy czym także w dniu orzekania w sprawie przez Sąd Kolegium nie było bezczynne, bowiem w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydało wskazane orzeczenie rozstrzygające wniosek skarżącego.
Skoro zatem w dniu wniesienia skargi upływał miesięczny termin na załatwienie sprawy, gdyż zgodnie z art. 35 § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przy czym w dniu orzekania przez organ nie pozostawał bezczynny, bowiem załatwił już sprawę - to skarga w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu.
Wskazać także należy, że Sąd oddalając skargę wziął także pod rozwagę znaczną ilość korespondencji i bardzo liczne wnioski, które skarżący kieruje do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], występując z różnego rodzaju żądaniami, które często nie mają żadnego związku z realizacją jego praw podmiotowych, lecz jak się wydaje z chęcią paraliżowania prac organu. Fakty te znane są Sądowi z urzędu, z uwagi na liczne skargi które skarżący skierował w 2015 r. do Sądu na akty Kolegium oraz bezczynność tego organu.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. jest bowiem dodatkowym środkiem stosowanym w sytuacjach rażącego naruszenia prawa, jednakże zmierzającym, poprzez dolegliwość finansową, do zmobilizowania organu do wydania decyzji. W niniejszej sprawie takie działanie organu nie miało miejsca.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak sentencji wyroku,