Uzasadnienie
W dniu [...] września 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga G. M. i A. N. zastępowanych przez pełnomocnika r. pr. A. S. na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]), na podstawie której odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] stycznia 1972 r., (nr [...]) dotyczącej nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. hip. nr [...] o pow. [...] m², w części dotyczącej nieruchomości stanowiącej obecnie własność Skarbu Państwa, tj. w części dz. ew. nr [...] z obrębu [...].
Pismem z [...] listopada 2018 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej zwanej ppsa, skarżący mogą rozporządzać skargą. Oznacza to, że mogą zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnęli skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji.