Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. K. wniesioną na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie odwołania od decyzji.
W następstwie wydanego postanowienia skarżący skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego zaznaczając, że będzie on potrzebny do wniesienia skargi kasacyjnej. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący nie wykazał, iż pozostaje w kimkolwiek w gospodarstwie domowym. Ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 37 m2. Wskazał również, że jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, na dowód czego przedłożył zaświadczenie z Urzędu Pracy W. z dnia [...] stycznia 20102 r., z którego wynika, że od 13 grudnia 2005 r., ma status bezrobotnego bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy.
Rozpoznając zatem wniosek P. K. na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) może być przyznane w zakresie całkowitym (o co wnioskuje skarżący) i wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając na uwadze wykazaną sytuację majątkową – a dokładnie brak dochodu uznać należało, że w sposób oczywisty nie byłaby on w stanie samodzielne opłacić kosztów sądowych jak również kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.