Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. C. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r., nr [...]. Decyzją tą Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] udzielającej Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi ekspresowej w korytarzu zarezerwowanym pod autostradę [...] (Południowa Obwodnica [...]) – odcinek węzeł "[...]" (z węzłem) – węzeł "[...]" (z węzłem) – wraz z przebudową infrastruktury technicznej, położonej w W. w Dzielnicy [...], obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha oraz nadającej ww. decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu skargi organ wyjaśnił, że po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygniecie Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r.
W toku postępowania sądowego do akt sprawy wpłynęło pismo radcy prawnego T. K. pełnomocnika skarżącej z dnia 23 lutego 2012 r., w którym zaznaczył on, że w razie ustania stanu bezczynności wobec wydania rozstrzygnięcia, wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r., pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż podtrzymuje wniosek z dnia 23 lutego 2012. o umorzenie postępowania. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87).
W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W sprawie niniejszej mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, w tym zgłoszony wniosek skarżącego o umorzenie postępowania wobec wydania decyzji przez organ pozostający w bezczynności, sąd uznał, iż zaistniały przesłanki do zastosowania trybu, o którym mowa w art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
Skoro decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie to stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w jego toku wystąpiły zdarzenia tj. organ podjął czynności i wydał akt, którego wydania domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.