Uzasadnienie
J. A., reprezentowana przez adw. M. P., pismem z dnia [...] lipca 2012 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając organowi, że nie rozpoznał wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Przemysłu Spożywczego i Skupu z dnia [...] lutego 1973 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa: W. wł. M. K. w K. ul. [...].
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że mimo upływu około siedmiu miesięcy organ nie podjął jeszcze żadnej czynności celem rozpoznania sprawy. Pierwotny termin rozpoznania przedmiotowego wniosku był już trzykrotnie przedłużany, a organ każdorazowo zawiadamiał skarżącą, że sytuacja ta spowodowana jest dużą ilością spraw i ich rozpatrywaniem według kolejności.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, gdyż organ działając zgodnie z art. 36 k.p.a. poinformował skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, z uwagi na dużą ilość tego rodzaju spraw i konieczności rozpatrzenia ich według kolejności wpływu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W tym miejscu podnieść należy, że załączone do skargi pismo z dnia [...] marca 2012 r., informujące organ, że w przypadku dalszej zwłoki pełnomocnik skarżącej będzie zmuszony wystąpić z właściwymi środkami regulującymi prawidłowy tok postępowania administracyjnego, nie może zostać potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Skoro skarżącej przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – P.p.s.a postanowił jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.