Uzasadnienie
P.S. pismem z [...] kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] przy rozpoznawaniu jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Postanowieniem z [...] listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzekło o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej we własnej decyzji z [...] września 2014 r. Kwestionując powyższe postanowienie P.S., pismem z [...] marca 2015 r. - opatrzonym podpisem potwierdzonym profilem zaufanym, przesłanym do organu [...] marca 2015 r. za pośrednictwem platformy ePUAP – wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tego środka prawnego.
Pismem z [...] kwietnia 2015 r. P.S. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszenia prawa poprzez rozpoznanie jego wniosku z [...] marca 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnego dnia wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazaną na wstępie skargę na bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przedstawiło przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie i wniosło o jej o odrzucenie jako przedwczesnej. Jednocześnie podniosło, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] maja 2015 r. wydało postanowienie nr [...], którym odmówiło P.S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z [...] listopada 2014 r., które doręczono skarżącemu 13 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. - przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby można mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi więc istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).
W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi przed powstaniem po stronie organu obowiązku wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, w której rzekomo miał pozostawać on w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie
Poza sporem bowiem pozostaje, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...], skarżący złożył po przewidzianym dla dokonania tej czynności terminie, żądając jednocześnie jego przywrócenia na zasadach określonych w art. 58 k.p.a.
W tej sytuacji organ w pierwszej kolejności winien był rozstrzygnąć kwestię przywrócenia uchybionego terminu. To natomiast uczynił w dniu [...] maja 2015 r. podejmując wówczas postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia ww. środka prawnego. Oznacza to, że w dacie wnoszenia skargi (tj. [...] kwietnia 2015 r.), ze względu na nierozpoznany wniosek o przywrócenie terminu do złożenia środka prawnego od postanowienia z [...] listopada 2014 r., do samego rozpatrzenie owego środka zobligowany nie był. Tym samym nie można mu skutecznie postawić zarzutu, że przy jego rozpoznaniu pozostawał wówczas w zwłoce, a ta kwalifikowana mogła być jako bezczynność. Wniesiona zatem w takich okolicznościach faktycznych skarga P.S. jest przedwczesna i podlegać musi oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.